Yollar hep yalnızlığa gidermiş…
Abla… Bu özlemi hep yaşadım hayatımda. Aslında bir ablam gelmiş dünyaya ama maalesef doğumda kaybetmişiz aileminde maddi yetersizliğinden mezarı bile yok! Ben ha la o özlemi yaşıyorum.. Yaşasaydı eminim dünyanın en güzel kızı olurdu! Annemin o pamuk teninden alacağı güzelliğe kattığı kendi güzelliği ile alemde eşsiz olurdu herhalde. Ablam… Ben ha la inanıyorum O’nun varlığına.. O’na ihtiyacım olduğu anlarda her an gelir yanıma konuşur benimle.. Çok özlüyorum ve buluşacağımız o güzel günü sabırsızlıkla bekliyorum! Az da kaldı zaten…
Bir gün hayatım öyle güzel hediyelendirildi ki.. Canan adında adı gibi Can’dan bir ablam oldu! Öyle de güzel yüreği var ki anlatamam! Ne zaman başım sıkışsa Ablam der koşarım O’na. Anlardı beni.. Çok da severdi artık başkaydık bambaşka. Hani bu gün çıksa gelse evimize sanki Onunla büyümüşümcesine yabancılık çekmem. Güzel ablam benim sabırlı ablam çok üzdüm O’nu farkında olmadan.. Ama anlamadı beni kardeşi İstanbullarda günahlar içinde kılıç kalkan savaşırdı bilemedi! Sıkıntılarını internetten en fazla bu kadar anlayabildi O’da haklı. Halbuki yanımda olsaydı O’da anlardı benim ayaklarım yere basarken Ruhumun hangi semaa larda gezdiğini. Ablam sevdi beni hemde çok sevdi. Bende O’nu sevdim Vesselam…
Ama ilk yarimden ayrıldığımda çayımı yudumlayıp gözlerimi ortaköy sahillerindeki o sevişen dalgalara diktiğimde farkında olmadan dudaklarımdan dökülen o sözleri tekrarlamak nasip oldu.. En güzel günlerde bitermiş.. Yollar hep yalnızlığa gidermiş.. Evet yine yapayalnız kaldım işte burdayım! Beni asla bırakmaz dediklerim gibi Ablamda gitti. Yine beni çaresiz yalnızlığımda asla yalnız bırakmayan Kanun’um un sesinde sohbete dalacağım geceleri.. O konuşur derim ya benimle evet bu kulaklarınızdaki Hicaz da ablamı.. Beni sevişini.. Ve sonlara doğru da ablamın gidişi ni anlatıyor bana..
Canan ablam.
Sanmaki Mesut kardeşin seni unutur. Bu küçük adam seni çok sevdi. Kalplerdeki aşk buluşturdu bizi öyle iki söz ile kapatamayız bu defteri.
Kürdili Hicaz çalan canım kanunum.. Sen yine susma emi konuş benimle aç yaralarımı bir bir dök ortaya hiç değilse sen ortağı ol bu yalnızlığımın..
Sana CAN bir AN’dan ibret demiştim ya..
Evet… Ablam..
CAN mışsın.. CANAN mışsın.. Bir AN mışsın.
Mart 29th, 2008 de 8:57 pm
Bunca yazılanlar üzerine söz söylenmez bence……………içim gitti
Mart 30th, 2008 de 12:37 am
……..
Mart 30th, 2008 de 9:34 am
Efendimizi (s.a.v) uzaktan izleyen bir yahudi genc varmis…Efendimizin (s.a.v.) konusmalarini uzaktan dinler,hayranlikla ona bakar icten ice severmis…..Sonra günün birinde bu genc gelmedigini farketmis Allah Rasulu(s.a.v.)…sormus …hasta demisler….evine ziyarete gitmis…genc cocuk karsisinda Efendimizi(s.a.v.) görünce cok sevinmis….inanamamis…O aglar Sefkat Peygamberimiz(s.a.v.)aglar…derken …Efendimiz (s.a.v.)kelimeyi sahadet getirmesini ister…genc babasina bakar …babasindan onayi alir…Sahadet getirir ve Hakkin rahmetine kavusur….Efendimiz yanindaki sahabelere buyurur ki cenazesini siz kaldirin…ve bir müslüman gibi defnedilir….
Iste seker kavanozum….kardesim…Biz böyle bir Peygambere(s.a.v.)ümmet olmaya calisirken….benim sana arkami dönemem mümkün mü?senin gibi bir yüregi nasil yok sayarim…
yazdiklarini kimbilir kac defa okudum…ve o cümlelerin altinda ezildim,büküldüm…
ben üc yasinda ki kizima mesut dayin diyebiliyosam…
esime bir kardesimiz daha oldu,evladimiz oldu diyebiliyorsam…
gurbetten babama bir kardes getiricem size bayilcaksiniz diyebiliyorsam…
abla anne yarisidir bana göre….ve biz ne kadar koparmaya calissakta,kizgin,kirgin olsakta…kopmayacak baglar vardir…ben kendime böyle bir hakkida göremiyorum…sana abla olabilmenin hakkinin pesine düsmüsken….Allah aski bizi bulusturmusken….istesekte kopmaz…kopamaz..ikimize de haksizlik olur….
sen her daim abla yüreginde sevilensin…konumlarimiz ne olursa olsun…sen parcamsin…
“Kalbenur”
Nisan 3rd, 2008 de 5:06 pm
Canan Ablam, her yerde ne kadar çok seviliyorsun, maşallah..:)
Candan seviliyorsun emin ol, dualarında unutma bizleri..
Nisan 3rd, 2008 de 9:57 pm
Betülüm canim ya…inanamadim görünce…alin size bir ablasinin gülü daha….hic görmeden sevdigim…güzel yüreklim…
Asil sizin gibi genc , Allah askiyla yanan kardeslerim oldugu icin ben ablayim…yani beni abla yapan sizlerin Yaradana olan muhabbeti….seni burda da görmek ne güzel ya…
Cossun yürekler dua kardesligiyle her daim insallah…(inanin cok mahcup oluyorum…Rabbim hakkini vermeyi nasip etsin )
Ekim 4th, 2008 de 10:01 am
Bu makale mazide kaldı sanırım.
İncinmeler, incitmeler…Büyüklerimizin tabiri ile bir ceviz kabuğunu doldurmayacak abes ile iştiğal…ve kırılan nadide bir kalb.
O kalb asla eskisi gibi olamaz. Bu satırları yazmamın tek nedeni bu gün ravdada okudum,
Canan ablanın ravdadan ayrıldığını… O gerçek bir Zeynebi yüreğe sahipti. :’(
selametle