Veda Busesi

Evet yıllardır dinlediğim dinlerkende uzun uzun düşler kurduğum bir şarkıdır bu. Manasını hiç merak etmediğim, ama öğrendiğimde benim için çok daha anlamlı bir parça halina gelen bu güzel eseri sizlere sunmak bir onurdur benim için. Asıl mühim olan hikayesidir.

Veda busesi bir Baba nın çocuğuna yazdığı bir parçadır. İşte Tolga abimin ağzından dinlediğim o hikaye..

Bir trafik kazası sonucu Anne, Baba, Çocuk ağır yaralanmıştır. Hastaneye gelindiğinde Anne hayatını kaybetmiştir. Baba ağır yaralı çocuk ise koma dadır. Bir süre sonra Baba kurtulur ve çocuk bir türlü komadan çıkamaz! Baba çocuğun yattığı odanın kapısından bir dakika dahii ayrılmaz. Saatlerce, günlerce öylece kapıda oturur artık saç, sakal bir birine girmiş bertaraf olmuş bir hal almıştır. Hastanedekiler zor bela “Git bir lokma birşey ye, Hamamda banyo yap, Bak oğlun içerde günlerdir seni göremiyor içeri dahi giremiyor sun” derler. Baba: Olsun ben onu görüyorum ya der!

Zor bela.. Rica minnet baba bir saatliğine dışarı çıkar..
Geri döndüğünde Çocuğu ölmüştür!

Ve o anda işte bu dizeler damla damla dökülmüştür gözlerinden..

Hani o bırakıp giderken seni
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Alnına koyarken veda busemi
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın?

Hani ey gözlerim bu son vedada,
Yolunu kaybeden yolcunun dağda
Birini çağırmak için imdada
Yaktığı ateşi yakmayacaktın?

Gelse de en acı sözler dilime
Uçacak sanırdım birkaç kelime…
Bir alev halinde düştün elime
Hani ey gözyaşım akmayacaktın?

Tolga abime Teşekkürler..

Mesut.